هتل پارلا

هتل چهار ستاره پارلا در سال ۱۳۹۴ افتتاح گردیده است. این هتل با چشم اندازی زیبا از طبیعت بکر در مجاورت منطقه توریستی گردنه حیران و ۵۰ کیلومتری شهر اردبیل واقع شده است.

این هتل در هفت طبقه و ۲۴ باب اتاق و سوئیت با پرسنلی مجرب و آموزش دیده با افتخار آماده میزبانی از شما میهمانان گرامی می‌باشد.

 

  •  تعداد طبقه

    ۵

  • تعداد اتاق

    ۲۴

  •  تحویل اتاق

    ۱۴:۰۰

  •  تخلیه اتاق

    ۱۲:۰۰

هتل پارلا بر روی نقشه

 

خورشت قورمه سبزی ( سبزی قورما )

 

خورشت قورمه سبزی یکی از غذاهای بسیار خوشمزه سنتی اردبیل هست که پخت آن در مناطق مختلف کشور به مرور دست خوش تغییر شده است.

قورماخ در زبان ترکی به معنی تفت دادن هست و سبزی قورما به معنی سبزی تفت داده شده است.

 قورمه سبزی سنتی اردبیل با لوبیای چشم بلبلی تهیه می شود که مزه بسیار متفاوتی با قورمه سبزی های مناطق دیگر دارد.

 

مواد لازم برای تهیه قورمه سبزی:

 

سبزی قورمه سبزی شامل: تره، جعفری، کمی برگ چغندر یا اسفناج ، گیشنیز، شمبلیله

۱ کیلو

لوبیا چیتی یا قرمز یا چشم بلبلی

یک سوم لیوان

پیاز

یک عدد

شمبلیله خشک

۱ قاشق غذاخوری

نمک و فلفل و ادویه

به میزان لازم

لیمو عمانی

۴ تا ۵ عدد

گرد لیمو

به مقدار لازم

روغن جهت تفت دادن سبزی و گوشت

به مقدار لازم

 

تفاوت عمده دیگر قورمه سبزی اردبیل در سبزی های انتخاب شده برای آن است که فقط شامل تره ، گشنیز و جعفری می باشد.

طرز تهیه خورشت قورمه سبزی در اردبیل نیز متفاوت است.

بسیاری از طرفداران خورشت قورمه سبزی دوست دارند که لیمو امانی های درشت در بشقاب آنها بدرخشد اما قدیمی تر های اردبیل که قورمه سبزی می پختند می دانستند که پوست لیمو امانی ، در مزه خورشت، تلخی ایجاد می کند و سبب می شود که معده های حساس نیز ترش کنند. بنابراین قدیمی تر ها همیشه در تهیه مواد قورمه سبزی، پره های لیمو امانی را کنده و در آب خیس می دادند تا برای استفاده در خورشت آماده شود. اخیرا پودر یا گرد لیمو در بازار موجود است که برخی حاوی پوست لیمو امانی هستند و برخی ادعا می کنند که پوست لیمو امانی قبل از فرآیند پودر شدن جدا شده است.

تفاوت عمده دیگر در تهیه قورمه سبزی سنتی اردبیل در تفت دادن سبزی و پختن گوشت است.

تفت دادن با سرخ کردن متفاوت است. هنگام سرخ کردن به طور مثال سیب زمینی ، هدف ؛ پختن سیب زمینی به روش سرخ کردن هست. اما هدف از تفت دادن ؛ پختن نیست. هنگام تفت دادن سبزی قورمه سبزی سنتی اردبیل؛ سبزی ، نیمه پز شده و نمک و ادویه به خورد آن می رود. در حالیکه بسیاری از آشپز ها، سبزی را سرخ می کنند و مواد معدنی و ویتامین های آن از بین می رود.

نکته دیگر در خرد کردن سبزی نهفته هست که با چرخ کردن آن بسیار متفاوت خواهد بود.

امیدواریم که مزه قورمه سبزی سنتی اردبیل زیر دندان شما برای همیشه بماند.

 

با داشتن راهنما؛ از جاذبه های گردشگری، بیشتر لذت ببرید.

 

شهر یری مشگین شهر

شهریری یک محوطه باستانی در شهرستان مشگین‌شهر از شهرهای استان اردبیل ایران و از توابع روستای پیرازمیان است. منطقه باستانی معروف به شهریری، در ۶۵ کیلومتری اردبیل و ۳۱ کیلومتری شرق مشگین‌شهر در کنار رود قره سو قرار دارد.

وسعت این منطقه تاریخی ۴۰۰ هکتار است و از سه قسمت دژ نظامی، معبد و قوشا تپه تشکیل می‌شود. قدمت قلعه و معبد به۱۴۵۰ سال پیش از میلاد و قوشا تپه به ۷ هزار سال پیش از میلاد می‌رسد. اولین بار در حدود ده سال پیش از انقلاب اسلامی چارلز برنی در این محوطه، عملیات کاوش را شروع نمود.

این محوطه شامل ۲۸۰ سنگ‌افراشت باستانی است که دیرینگی آن‌ها بیش از ۸ هزار سال پیش میلاد برآورد می‌شود و قدمت این مناطق به دوران اواخر مفرغ و دوره نوسنگی و مس سنگی و نیز اوایل آهن مربوط است. این سنگ‌افراشت‌ها با ارتفاع متفاوت ۷۰تا ۳۶۰سانتی‌متری که اکثراً منقوش به اشکال انسان هستند. طرح انسان‌های حک شده بر روی سنگ‌ها به شکل افرادی دست به سینه و معمولاً بدون دهان است و تنها یک مجسمه حکاکی شده زن یافت شده که دارای دهان می‌باشد و تاکنون فقط هفت قطعه این نوع سنگ‌افراشت‌ها در منطقه حکاری کردستان ترکیه و یک قطعه هم در قپوزستان آذربایجان یافت شده‌است.

سنگ‌افراشت کشف شده در بوی‌احمدلی ناحیه آغدام جمهوری آذربایجان

وسعت محوطه شهریری ۴۰۰ هکتار است و در ۶۰ کیلومتری غرب اردبیل، ۷ کیلومتری شمال شرقی لاهرود، یک کیلومتری شمال روستای پیرازمیان و در کنار رودخانه قره‌سو واقع شده‌است.

محوطه شهریری از سه قسمت معبد، قوشاتپه و قله تشکیل شده‌است و سنگ‌افراشت‌های این محل با فرسایش و تخریب زیادی روبه‌رو هستند و در فروردین ۱۳۹۰ گردبادباعث ویرانی بخشی از این محوطه شد.

محوطه باستانی «شهریری» در سال ۱۳۸۱ از سوی میراث فرهنگی استان در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید.

 

 

با داشتن راهنمای گردشگری از جاذبه های گردشگری بیشترین لذت را ببرید.

 

جاجیم اردبیل

جاجیم ، دست بافته ای دورویه

 

جاجیم نوعی زیرانداز دورویه است. این دست ‌بافته پارچه ی کلفت شبیه به پلاس است ولی نازک ‌تر از آن است. این دست بافته از نخ‌ های رنگین و ظریف پشمی یا پنبه‌ ای یا آمیزه ‌ای از این دو بافته می شود و پرز ندارند و امکان استفاده از هر دو روی آن وجود دارد.

جاجیم به عنوان رو انداز و محافظ سرما کاربرد دارد و به عنوان زیرانداز هم مورد استفاده قرار می گیرد. کوچ‌ گردان ها از این دست بافته بهره ی زیادی می‌ گیرند. عشایر در زمان کوچ، از آن برای بسته ‌بندی و جابجایی اسباب و لوازم بهره می گیرند. برخی اوقات هم این دست بافته به‌ عنوان بالاپوش گرم مورد استفاده قرار می ‌گیرد. حتی در بین برخی از خانواده‌ های روستایی جاجیم را به‌ عنوان چشم‌ روشنی و جهیزیه نوعروسان هدیه می‌ دهند. این بافته مناسب‌ ترین وسیله ای بود که در قدیم روی کرسی می ‌انداختند.

 

 

جاجیم بافی یکی از هنرهای اهالی استان اردبیل می‌باشد و جاجیم یکی از شاخص‌ترین محصولاتی است که توسط روستائیان استان اردبیل تولید می‌شود. بافت جاجیم در اکثر روستاها و مناطق عشایری اردبیل دارای سابقه دیرینه است و به علت وجود مواد اولیه در بین دامداران و عشایر تقریباً اغلب خانواده‌ها به این فن آشنائی دارند.

 

کیف جاجیم

 

در استان اردبیل, منطقه خلخال, از نظر نوع بافت و میزان تولید آن, از مراکز مهم جاجیم بافی اردبیل به شمار می‌رود و جاجیم تولید شده در روستاهای شهرستان خلخال با سایر جاجیم‌ها متفاوت است. جنس نخهای استفاده شده در آن پشمی است.

در اکثر نقاط روستایی استان بافت جاجیم مرسوم است با این تفاوت که در نقاط مختلف, ترکیب رنگی و یا ظرافت نخ و نقوش, طرحهای مختلفی را ایجاد می‌نماید. نقوش رایج عبارتند از: گل سیب، گچی دیرناخی (ناخن بز)، سیرگا (گوشواره)، قرقره، بلی باقالی،جولما، بادامی، اوزوک گاشی (نگین انگشتر)، همیان و … . ولی لازم به ذکر است که بالاترین حجم تولیدمربوط به عشایر اردبیل،خلخال، مشکین شهر، پارس آباد مغان، نمین، کوثر و بیله سوار می‌باشد.

 

موارد مصرفی چون زیرانداز، سجاده، پادری، رومیزی، روتختی، رویه کرسی، پشتی، رویه تکمیلی کیف و ساک و رویه مبل دارد و در کارهای تکمیلی به همراه چرم مورد استفاده قرار می‌گیرد. نقش‌های جاجیم به دو صورت ساده و گلدار طراحی می‌شود. نوع ساده آن با تعییر رنگ تارها به صورت راه راه بافته می‌شود و نوع گلدار آن که بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد به عنوان رویه کرسی, پشتی, انواع ساک و کیف به کار می‌رود. ابعاد جاجیم حدود ۹۰ الی ۱۲۰ سانتی متر مربع می‌باشد که برای بافتن آن حدود یک ماه زمان لازم است. پس از اتمام بافت و دوختن کناره‌های عرض جاجیم بر اساس نوع مصرف, قابل استفاده است.

 

 

تاریخچه

نمی توان زمان دقیقی را برای شروع بافت جاجیم در نظر گرفت. اما آنچه از شواهد بر می آید این است که این هنر از حدود ۷۰۰ سال پیش در ایران رواج داشته است. گواه این مدعا نقاشی ای مربوط به قرن چهاردهم میلادی است که پارچه یا فرشی شبیه به آن در تصویر آن دیده می شود.

 

 شیوه و کارگاه بافت 

کارگاه بافت جاجیم مانند بسیاری از گلیم ها افقی و بر روی زمین است. در این کارگاه بافنده بر زمین می نشید و بعد از آماده کردن نخ های رنگین از جنس پشم، کرک و یا پنبه، چله کشی می کند. چله همان تار است که در “جاجیم ­ بافت” به رنگ های مختلف است. این بافت برخلاف بسیار از گلیم ها تارنما است و پودها در پشت آن پیدا هستند. همین موضوع موجب می شود تا رنگ های جاجیم همیشه به صورت راه راه باشد. زیرا تارها رنگین هستند و به صورت عمودی چله کشی می شوند.

هم چنین نوعی جاجیم ابریشمی وجود دارد که در بافت آن از نخ های ابریشمی استفاده می شود، اما اغلب جاجیم ها از جنش پشم و به صورت نواری به عرض ۲۵ تا ۳۰ سانتی متر بافته می شود.

دستگاه جاجیم بافی از قسمت های مختلفی تشکیل شده که می توان به صورت مختصر به آنها اشاره کرد: کوجی، سه پایه، میخ های چوبی و فلزی، ماکو، ماسوره، نورد و …

شیوه بافت به این صورت است که مانند قالی، یک مرحله چله کشی وجود دارد، که در یک فضای باز در حدود, ۱۰ تا ۱۵ متر و معمولا توسط دو نفر انجام می شود. چله کشی با گردش یک فرد به دور چارچوب, جاجیم بافی و تغییر رنگ ها انجام میشود.

 

 

 

نحوه بافت جاجیم

در اطراف چله یک سه پایه چوبی قرار داده می شود که به کوجی متصل شده است. کوجی وسیله ای, برای کنترل عرض جاجیم و وظیفه جدا کردن تارهای زیر و رو را به عهده دارد. در قسمت جلوی دستگاه، نورد وجود دارد که جاجیم بافته شده به دور آن جمع می شود.

ماسوره وسیله ای برای پیچیدن نخ های پود به دور آن است و ماکو وسیله ای لوزی شکل است که ماسوره , در آن قرار داده شده و از میان پودها عبور داده می شود.

پس از هر بار عبور داده شدن ماکو از میان تارها یک پود به بافت اضافه شده که در انتها, کوجی به عقب هل داده می شود و تکرار این عمل منجر به شکل گرفت بافت جاجیم می شود.

 

مغازه صنایع دستی در خلخال

آش دوغ ( آیران آشی )

آش دوغ از غذاهای سنتی اردبیل است که از دوغ تهیه می شود اما امروزه با ماست نیز تهیه می کنند که تا حدودی سفت می شود. اما در واقع آش دوغ سنتی، بسیار آبکی است و خوردن آن با سیر له شده و نان بربری اردبیل بسیار خوشمزه و لذت بخش است.
مواد لازم
تخم مرغ۱ عدد
برنج۱/۳ فنجان
رشته۱ فنجان
دوغ۲ کیلوگرم
نخود۱/۳ فنجان
عدس۱/۲ فنجان
اسفناج و گشنیز خرد شده۱ فنجان
نمکبه میزان لازم

دستور تهیه:

  1. نخود و عدس را از قبل خیس کنید و سپس به صورت جداگانه بپزید.
  2. تخم مرغ را در کاسه کوچکی شکسته و با چنگال هم بزنید تا زرده و سفیده کاملا یکدست شوند.
  3. دوغ را در قابلمه مورد نظر ریخته و تخم مرغ را به آن اضافه کنید و هم بزنید. سپس قابلمه را روی حرارت قرار دهید و مرتب هم بزنید تا دوغ به جوش آید.
  4. برنج و سبزی خرد شده را به قابلمه اضافه کرده و اجازه دهید بپزند.
  5. پس از اینکه برنج کاملا پخت، عدس و نخود و رشته را اضافه کرده و نمک آش را میزان کنید.
  6. پس از اینکه رشته پخت و آش جا افتاد، آش را در ظرف سرو بکشید و با پیاز داغ، نعنا داغ و سیر داغ تزیین کنید.

نکات مهم

  • مراقب باشید آبی که برای پختن عدس در ابتدا استفاده می‌کنید، زیاد نباشد. در غیر این صورت با افزودن دوغ در مرحله بعد، آش شل و آبکی می‌شود.
  • اگر آش خیلی شل بود به جای دوغ از ماست زده شده استفاده کنید.
  • هنگام ریختن اسفناج در قابلمه، درب قابلمه را باز بگذارید تا رنگ اسفناج تیره نشود.
  • در افزودن نمک به آش رشته دوغ احتیاط کنید، چون هم رشته و هم دوغ شور هستند و مقداری نمک دارند؛ بنابراین ابتدا آش را بچشید و در صورت نیاز نمک کافی اضافه کنید.
  • افزودن تخم مرغ به دوغ باعث می‌شود، دوغ در اثر حرارت نبرد.

 

با داشتن راهنما؛ از جاذبه های گردشگری، بیشتر لذت ببرید.

 

گلیم اردبیل

 

تولید بهترین گلیم اردبیل به منظورفروش و ارائه آن به تمام نقاط ایران در کارگاه های تولیدی این شهر صورت می گیرد.
تولید بهترین گلیم اردبیل با استفاده از رنگ های زیبا و طرح های باستانی و سنتی صورت می گیرد. این گلیم کاربردهای زیادی در زمینه رومبلی، رو پشتی و تودوزی اتومبیل دارد. علاوه بر آن این گلیم جزء ارزان ترین گلیم ها می باشد. فروش این گلیم در اکثر نقاط انجام می گیرد. با وجود مشتریان زیاد، تولید بهترین گلیم اردبیل یکی از صنایع دستی پر رونق این منطقه را تشکیل می دهد. این گلیم قابلیت صادرات به کشورهای دیگر را دارا می باشد.

 

جدیدترین طرح گلیم اردبیل کدام است؟ آیا از تنوع رنگ و نقش این گلیم های زیبا در بازار یا گالری های اینترنتی دیدن کرده اید؟ قیمت گلیم اردبیل در بازار چقدر است؟
گلیم های اردبیل از گلیم های معروف و بسیار زیبا در بازار می باشد که بیشتر از نقش های هندسی در بافت گلیم استفاده می کنند. این گلیم های زیبا عمدتا از رنگ های شاد و زنده با الیاف طبیعی از پشم های الوان و گاه ابریشم بافته می شوند و به دلیل نوع بافت، طرح های سنتی و قیمت مناسب تری نسبت به قالی علاقمندان بسیاری دارند.

 

گلیم سوزنی اردبیل

کتابخانه مرکزی اردبیل

کتابخانه مرکزی اردبیل با امکانات وسیع برای دانشجویان دختر و پسر در شمال خاوری دریاچه شورابیل ساخته شده است.

 

کتابخانه مرکزی اردبیل

 

 

ودود مؤذن

ودود مؤذن(زاده ۱۳۳۹ خورشیدی) نقاش، خواننده و نوازنده و پیکرتراش ایرانی است. ودود مؤذن برادرزاده رحیم و فرزند سلیم موذن‌زاده اردبیلی به سال قرار ۱۳۳۹ در شهر اردبیل در خانواده‌ای مذهبی زاده‌شد. به لحاظ موروثی بودن صدای خوش در خانواده مؤذن‌زاده اردبیلی وی نیز از این موهبت بهره‌مند شد و از کودکی به فراگیری موسیقی مقامی در خانواده خود پرداخت.او در دو زمینه موسیقی ایرانی و موسیقی آذری فعالیت‌های چشمگیری دارد به‌طوری‌که در سال ۵۸ موسیقی ایرانی را نزد استادان (مرحوم ملت‌پرست، شاملو، آشتیانی) شروع کرده و از سال ۵۹ در چاووش به محضر استاد ناصح‌پور راه یافت و از محضر او بهره برد.

 

هم‌زمان نزد استاد مظهری به فراگیری نواختن تار پرداخت و از سال ۶۵ به فراگیری علمی و آکادمیک موسیقی آذری پرداخت و از محضر استاد آغاخان عبدالله‌یف بهره‌مند شد و راه و روش وی را ادامه داد. وی در نتیجه مجالست و آشنایی با استادان بزرگ موسیقی آذربایجان همانند حاجی‌بابا حسین‌اف، یعقوب احمداف، رامیز قلی‌اف، عارف بابایف و سایر هنرمندان بزرگ آذربایجان موفق به اجرای شیوه‌های مختلف موسیقی مقامی آذربایجان شد و توانست آثار به یاد ماندنی را از خود به جای بگذارد تا حدی که رادیو دولتی آذربایجان (باکو) وی را سرآمد خوانندگان مقامی ایران قلمداد کرد. او به همراه استاد بزرگ کمانچه هابیل علی‌اف به اجرای کنسرت‌های متعددی در نقاط مختلف ایران پرداخت. ودود مؤذن ضمن تحقیق گسترده در موسیقی عاشیقی به فراگیری نواختن ساز قوپوز نزد استاد حیدری پرداخته‌است. وی از سال ۶۹ در واحد موسیقی صدا و سیما همکاری خود را آغاز کرده و در این مدت سرودهای مختلفی را اجرا و ضبط نموده‌است. ایشان از سال ۷۲ با ارکستر بزرگ نظامی دانشگاه نظام به عنوان تک‌نواز همکاری داشته و در جشنواره‌های مختلفی به اجرای برنامه پرداخته‌است. همچنین با تشکیل گروه سهند در مرکز سرود و آهنگ‌های انقلابی تالار وحدت از سال ۶۸ تا ۷۶ موفق به اجرای کنسرت‌هایی در نقاط مختلف ایران و خارج از کشور شد و از سال ۱۳۷۶ نیز با تشکیل گروه آراز به عنوان خواننده به فعالیت خود ادامه داده و توانست آثار ماندگاری را بخصوص در خارج از کشور اجرا نماید؛ ولی فعالیت‌های هنری او به موسیقی ختم نمی‌شود.
در زمینه نقاشی از نقاشان بازاری کشور هستند. تا به حال ۴ مجلد از نمونه آثار ایشان به چاپ رسیده‌است.

علی دایی

 

 

علی دایی(زاده ۱۳۴۸ خورشیدی-شهر اردبیل) سرمربی فوتبال کنونی، بازیکن فوتبال بازنشسته، تجارت‌پیشه و کارآفرین ایرانی است.او موسس و مدیر عامل شرکت پوشاک ورزشی دایی است. دایی بهترین گلزن تیم ملی و یکی از بهترین مهاجمان تاریخ جام ملت‌های آسیا به‌ شمار می‌رود، که در دوران حرفه‌ای فوتبال خود با زدن ۱۰۹ گل در ۱۴۹ بازی ملی، رکورد بیشترین گلِ زده در بازی‌های ملی فوتبال مردان جهان را به‌دست آورد.
علی دایی، فوتبال خود را از استقلال اردبیل آغاز کرد. او پس از قبولی در دانشگاه صنعتی شریف و اقامت در تهران، به تیم تاکسیرانی تهران پیوست. دایی پس از آن، چهار سال در تیم بانک تجارت در مسابقات لیگ تهران به میدان رفت و از آنجا بود که مورد توجه مربیان وقت تیم‌های فوتبال قرار گرفت و برای اولین بار به تیم ملی دعوت شد.

 

دایی بعدها به پیروزی تهران پیوست و پس از این تیم به اروپا رفت و به همراه کریم باقری به آرمینیا بیله‌فلد پیوست. مقصد بعدی او بایرن مونیخ آلمان بود. حضور دایی در بایرن مونیخ آلمان از نقطه‌های اوج دوران او بود زیرا پیش از آن حضور بازیکنی ایرانی در باشگاه در سطح بایرن مونیخ سابقه نداشت. دایی به همراه بایرن مونیخ تا فینال جام باشگاه‌های اروپا رفت و نهایتا مدال نقره‌ی آن بازی‌ها را به دست آورد. گرچه دایی در بازی فینال به میدان نیامد. او سپس به هرتا برلین آلمان پیوست و با پوشیدن پیراهن ۹ از اصلی‌ترین بازیکنان این تیم بود. دایی با هرتا برلین هم در جام باشگاه‌های اروپا بازی کرد و دو بار دروازه‌ی چلسی و یکبار دروازه‌ی آث میلان را گشود. حضور موفق علی دائی در باشگاه های اروپایی راه را برای بسیاری از بازیکنان آسیایی از جمله هیده توشی ناکاتا و مهدی مهدوی کیا گشود.
علی دایی در سال‌های پایانی بازی های خود همواره بازیکن اصلی تیم ملی ایران و کاپیتان این تیم بوده است. او بیشترین بازی ملی و بیشترین گل زده‌ی تاریخ تیم ملی را دارد (گل‌های زده‌ی او در میان تمام تیم‌های جهان نیز اول است).

 

در سال ۱۳۹۶ در پی زلزله شدید کرمانشاه ، علی دایی از اهالی زلزله زده کرمانشاه بازدید کرد و جهت کمک به زلزله زدگان دست به کار شد و با کمک مردم تا ۶ میلیارد تومان جمع آوری کرد که صرف ساخت شهرک مسکونی در سرپل ذهاب برای زلزله زدگان شد.

 

 

به گزارش خبرگزاری موج، علی‌دایی با انتشار پستی در اینستاگرام ، گزارشی در خصوص خانه‌های ساخته شده درسر پل ذهاب ارائه کرد. علی دایی که پس از وقوع زلزله کرمانشاه از پیشگامان جمع آوری کمک برای ساخت و بازسازی خانه‌های مردمان این منطقه بود با انتشار پستی اینستاگرامی تصویری از خانه‌های ساخته شده در روستای مله رولان سر پل ذهاب منتشر کرد.

شیخ کریم مؤذن زاده اردبیلی

پسران شیخ کریم مؤذن زاده اردبیلی(زاده ۱۲۷۳ شمسی – درگذشته ۱۳۲۹ خورشیدی)، اذانی را که پدرشان در آواز بیات ترک ساخته بود، می‌خواندند. اما بیشتر از همه رحیم موذن‌زاده آن را می‌خواند به خصوص که بعد از مرگ پدر، او به جای شیخ کریم مؤذن مسجد امام شد. ودود موذن‌زاده فرزند سلیم موذن‌زاده اردبیلی، سومین نسل از این خانواده‌است که این اذان را می‌خواند.

آن‌ها همه صدای خوبی دارند و راه شیخ کریم را دنبال کرده‌اند. ودود موذن‌زاده دربارهٔ ساخت این اذان می‌گوید: پدربزرگم شیخ کریم، مؤذن، مداح و تعزیه‌خوان بود اما موسیقی ایرانی را به خوبی می‌شناخت. آن دوره بیشتر مداحان و تعزیه‌خوان‌ها به خصوص آذری‌ها، موسیقی دستگاهی را می‌شناختند. مکتب‌خانه‌هایی بود که مداحان آنجا دوره می‌دیدند، البته نه به اندازه یک موسیقی‌دان بلکه تا اندازه‌ای که موسیقی اصیل و دستگاه‌های معروف آن را بشناسند و بتوانند اجرا کنند. شیخ کریم در جوانی اذان را بر اساس آواز بیات ترک می‌خواند. اذانی که شیخ کریم موذن‌زاده در مسجد امام بازار تهران اجرا کرد، آنقدر مورد توجه قرار می‌گرفت که رادیو آن را ضبط کرد.

این اذان به گفته خانواده شیخ کریم اولین اذانی است که از رادیو پخش شده‌است. ودود موذن‌زاده ماجرای ضبط رادیویی اذان را این‌گونه تعریف می‌کند: پدرم می‌گوید سال هزار و سیصد و بیست و دو این اذان ضبط و از رادیو پخش شد تا سال سی و هفت هم پخش می‌شد. اما از آن به بعد، اذان پسر بزرگ شیخ کریم یعنی رحیم موذن‌زاده پخش شد. او پس از پدر در مسجد امام اذان می‌گفت. بعد هم در حوزه علمیه قم درس خواند و منبرخوان مسجد امام شد. سال‌ها آنجا منبر می‌گفت و بعد از منبرها به مناسبت‌هایی می‌خواند. قبل از این‌که شیخ کریم اذانی را در موسیقی آواز بیات ترک بخواند، تمام اذان‌ها عربی بود. او کار دشواری را به سرانجام رساند چرا که گنجاندن اذان در دستگاه‌های آذربایجانی، کار آسانی نیست. بعد از او هم تلاش‌های زیادی برای خواندن اذان‌های مشابه شد، اما هیچ‌کدام با موفقیت همراه نبود. اذان موذن‌زاده‌ها تنها اذان در دستگاه‌های موسیقی آذربایجانی است.